آسیا ، قاره ای پهناور با تمدنهای بسیار و کهن.
یک سوال؟
چرا آسیا و تمدن هایش با این همه شکوه و جلال ، این همه از کشورهای تازه به دوران رسیده ی اروپا عقب اند؟
لابد یک علتی دارد!
خوب که فکر میکنیم میبینیم که اروپا در قرن 16 که رنسانسش از ایتالیا شروع شد ما و کشورهای خارومیانه در چه وضعی بودند و الان چطور؟
چرا پیشرفت در آسیا با توجه به تمدن چند هزار ساله اش هیچ جلورفت چشم گیری نکرده است. مخصوصا در آسیای غربی و خاورمیانه!(همه از نفت میخورند و به قول معروف عشق میکنند، کشوری مثل کویت که هیچ پیشرفت چشم گیری ندارد یا امثالهم)
این مقوله به چند بخش تقسیم میشود که محور صحبت ما را به خاطر ایجاز کلام فقط یک علت دربر میگیرد که با ذکر مثالی بجا آغاز میکنیم:
در افسانه های دور و باستانی ، داستانی بود که پدری بچه هایش را دور هم جمع میکند و با دادن یک چوب در دفعه اول و چند چوب در دفعه ی دوم و قادر نبودن فرزندان در شکستن چوبها به صورت انفرادی در دفعه ی دوم میخواست اتحاد و با هم بودن را به فرزندانش درس دهد که پسران من اگر متحد باشید کسی حتی اگر هرکول یونان هم باشد ، نمیتواند آن را بشکند و این یعنی همکاری ، عشق ، با هم بودن و ...
کشورهای اروپایی تازه به دوران رسیده که از نظر برخی ها تمدنی ندارند(...) از این مثل به خوبی استفاده کرده اند و کشورهای یورویی رو تشکیل داده اند که به نوعی سود و منفعت زیادی رو برای هر دولت به همراه دارد.
در همه ی کشورهای اروپایی اگر مردم با هم باشند و دور هم باشند ، هیچ قدرتی پایایی مقاومت را ندارد هرچند این مانع دولت فرانسه باشد. یادمان است در قانونی که در مورد کارگران ، وقتی مردم از قانون تصویب شده ی دولت سارکوزی خوششان نیامد این قانون را با اعتصاب در همه ی امورات زندگی و شهری و اداری و کاری در هم شکستند و معنای چوبها را برای جهانیان آشکار کردند که البته دور از انتظار هم نبود که در این چنین کشورهای جهان اولی ، اتحاد و با هم بودن در رسیدن به هدفی باهم ، مطمئنا منجر به پیروزی میشود.
اما آیا نوع مقابله ی دموکراتیک در آسیا و آسیای غربی میتواند اتفاق و به پیروزی برسد؟
از نظر نگارنده بعید به نظر میرسد.
این جا آسیاست ، جایی با تمدن های هزار ساله که ادعای دموکراسی دارد!!!
آیا اگر مردم در مورد یک سازمان دولتی نظر مخالفی داشته باشند میتوانند اعتصاب کنند؟
و اگر اعتصاب رخ دهد آیا مشکل حل میشود؟(جواب آین سوال با شماست!)
این افسانه از آسیا برخاسته اما در اینجا جایگاهش را پیدا نکرده است مثل خیل چیزهای دیگر!
اگر در آسیای شرقی یا غربی ، یکی از سازمان های دولتی ، خدماتی را مسدود کند که مردم برای آن مالیات میپردازند و طبیعتا میخواهند مه نحو احسن از آن استفاده کنند ، آیا مرجعی است که مردم حرفشان را به او بگویند آیا اصلا به مردم توجه میشود!
آیا گروهی یا کسانی هستند که از حقوق مصرف کننده دفاع بکنند!
حالا با این اوصاف ، آیا این افسانه در آسیا نیز صادق است؟
نويسنده :شهاب |